Wskazówki taktyczne dla myślących przy stole

rsz table tennis tactics for thinkersWitam wszystkich. Poniżej przedstawiam skomponowany przeze mnie (na podstawie książki Table Tennis Tactics for Thinkers - Hodges, Larry) zbiór wskazówek przydatnych podczas meczy i treningów, który może okazać się nieoceniony dla niektórych graczy.

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że być może strzelam sobie właśnie w plecy i wiele osób, z którymi do tej pory wygrywałem - po przeczytaniu tych wskazówek - nie pozwoli mi więcej na to, ale stawiam sprawę fair: chodzi mi o zwiększenie wiedzy, podniesienie świadomości co do rodzajów uderzeń, różnic w okładzinach i ogólnie podniesienie poziomu gry każdego grającego Amatora w naszym regionie. Jeśli zacznę jeszcze częściej przegrywać, to po prostu zacznę trenować... ;-)

Książka pana Hodges: "Table Tennis Tactics for Thinkers" jest oczywiście w języku angielskim. Szczerze mówiąc trochę szukałem czegoś podobnego po polsku, ale niestety bez powodzenia. Nie wszyscy znają angielski, dlatego zdecydowałem się na tłumaczenie tych wybranych fragmentów.

Wskazówki są ponumerowane. Ułatwi to np. późniejszą dyskusję na temat jakiegoś fragmentu. Zapraszam do dyskusji na specjalnie do tego celu założonym wątku na forum.

Występują one w takim porządku, w jakim je dodawałem, czyli czytając rozdział po rozdziale, wybierałem te kluczowe fragmenty. Często być może nie oddają w pełni zagadnienia, ale do tego trzeba byłoby przytoczyć całą książkę i zamiast kilkunastu stron, zrobiłoby się kilkaset. Na pewno jednak mimo to, niosą one ze sobą dużą wartość.

Ta praca to wiele godzin tłumaczenia - proszę więc o wyrozumiałość w przypadku ewentualnych błędów i po prostu zgłoszenie ich, zostaną skorygowane. Jeżeli kogoś bardzo zainteresuje któryś szczególny fragment/ porada i chciałby dowiedzieć się więcej - również proszę o kontakt, udostępnię szerszy materiał opisujący właśnie ten poszukiwany wątek. A znających dobrze język angielski po prostu gorąco zachęcam do przeczytania całej książki...

Zapraszam wszystkich ze skorzystania z darmowej porcji wiedzy!

Paweł B.

 

  1. Moment, w którym na pewno nie myślisz jest w czasie trwania wymian – to wtedy musisz pozwolić swojej podświadomości wziąć górę i robić to, do czego ją przygotowywałeś w czasie treningów. Taktyczne myślenie ma miejsce w 6 okolicznościach:
    • Przed turniejami
    • Przed meczami
    • Pomiędzy setami
    • Po meczach
    • Pomiędzy punktami
    • W czasie treningów
  2. Pamiętaj o 4 aspektach, żeby rozwinąć twoją grę od strony taktycznej. Używaj ich wszystkich!: 1. Obserwuj, 2. Eksperymentuj, 3. Analizuj, 4. Pamiętaj.
  3. Analizuj jak wyglądają twoje uderzenia z punktu widzenia przeciwnika i eksperymentuj, żeby znaleźć sposób, by te uderzenia były dla niego najtrudniejsze jak to możliwe. Na przykład wielu graczy nie myśli o tym, GDZIE umieścić swój atak, który najlepiej powinien być umiejscowiony szeroko w backhandzie lub forhendzie albo w miejscu „na łokieć” swojego przeciwnika.
  4. Ucz się zarówno ukrywać kierunek swoich zagrań, jak i zmieniać go w ostatnim momencie.
  5. Załóż zeszyt. Z przodu zapisuj w nim swoje gry w czasie trwania turniejów. Od tylu zacznij robić notatki o swoich przeciwnikach.
  6. Wiele „bliskich”, zaciętych meczów jest wygranych nie przez gracza o lepszym wyszkoleniu technicznym, ale przez gracza, który wie, jak grać w końcówkach takich zaciętych meczy. Musisz opracować swój sposób. To może być coś konwencjonalnego jak krótki serwis, który wiesz, że da ci możliwość ataku. Albo może to być coś, co oszuka przeciwnika.
  7. Jedna z najlepszych kombinacji, to krótka piłka na forhend i długa na backhand – jest bardzo trudno dla przeciwnika być gotowym na oba. Np. jeśli Twój przeciwnik ma silny forhend, najprostsza metoda na niego byłaby zaserwować krótko do forhendu i wtedy zaatakować szeroko w backhand, w ten sposób wyjmując mu broń z ręki.
  8. Im szybciej grasz, tym ważniejsze stają się decyzje podejmowane przez twoją podświadomość.
  9. Bardzo często gracze oszukują serw o silnej rotacji backhendowej, uderzając piłeczkę blisko rączki (gdzie rakieta porusza się najwolniej) i po prostu przebijają piłeczkę na drugą stronę z mocnym ruchem okrężnym, nie produkując jednak prawie żadnej rotacji.
  10. Bądź batem, nie kijem – rozluźnij mięśnie przed uderzeniem.
  11. Czynniki, które trzeba wziąć pod uwagę, podczas odczytywania rotacji, zwłaszcza podczas odbioru serwu:
    1. Rodzaj okładziny, którą używa przeciwnik przy serwowaniu (przyczepność)
    2. Ilość rotacji uzyskanej przez piłeczkę dzięki kontaktowi z rakietą przeciwnika (powinieneś być w stanie zobaczyć szybkość rakiety, ale upewnij się, że obserwujesz tą część rakiety, która ma kontakt z piłeczką. Wielu graczy robi bardzo szybki ruch rakietą, symulując zagranie z wielką ilością rotacji, ale uderza piłeczkę tą częścią rakiety, która jest blisko rączki, czyli tam, gdzie nie ma szybkiego ruchu. W rezultacie piłeczka ma mniej rotacji, niż mieć powinna, co jest skuteczne w momencie, gdy przeciwnik myśli, ze rotacji jest więcej).
  12. Rotacja boczna: celuj w przeciwnym kierunku. Dobra zasadą, żeby zapamiętać jak odbierać serwy z rotacją boczną jest celowanie zawsze w tym kierunku, z jakiego przeciwnik zaczynał swój ruch przy serwie.
  13. Serwuj szeroko do mocnej strony przeciwnika i odbij jego pierwsze uderzenie do jego słabszej strony, zmuszając go przez to zarówno do przemieszczenia się jak i uderzenia słabszą stroną.
  14. Jeśli masz problem z odbiorem serwów, nie martw się: nie jesteś jedyny. Odbiór serwu jest chyba najtrudniejszą rzeczą do nauczenia w tenisie stołowym. Jest po prostu zbyt wiele wariacji serwów. Ale jeśli nauczysz się kilku podstawowych zasad, możesz rozwinąć dobry odbiór serwów.
  15. Przy czytaniu rotacji serwisu, zwróć uwagę w jakim kierunku poruszała się rakieta w czasie kontaktu z piłeczką? (zignoruj jakikolwiek ruch przed i po kontakcie).
  16. Powinieneś zawsze odbierać serw do słabszej strony przeciwnika, jednak bardzo często słusznym jest umyślne zagranie do jego mocniejszej strony a wtedy dopiero powrót do jego słabszej strony.
  17. Jest prosta zasada: celuj tam, gdzie rakieta przeciwnika rozpoczęła swój ruch. Poeksperymentuj z tym, a wkrótce będziesz miał dobrą kontrolę nad odbiorem serwów.
  18. Ogólnie rzecz biorąc skup się na tym, żeby utrzymywać piłkę szeroko w bokach albo grać na łokieć przeciwnika; utrzymuj piłkę głęboko w większości wymian; skup się na serwach i odbiorach; w wymianach dąż do tego, by przybliżały cię do zagrania twojego ulubionego uderzenia bądź zagrywania w słabszą stronę przeciwnika. Wybierz, czy zagrać do słabszej strony przeciwnika, czy też do mocniejszej po to, by potem powrócić do słabszej.
  19. Jeśli przeciwnik używa dziwnej okładziny lub uderza piłkę w dziwny sposób, potrzebujesz więcej czasu żeby odpowiedzieć: wtedy grając głęboko, zdobywasz ten czas.
  20. Jeśli twoje uderzenia są nieprzewidywalne, wywierasz presję na przeciwnika. Ważne jest więc, żeby różnicować głębokość zagrywanych piłek.
  21. Nawet kiedy się rozgrzewasz, poćwicz granie szeroko na boki, tak żebyś to samo zrobił później w meczu.
  22. Na każdym poziomie, powtarzalność króluje. Jedną z twoich najlepszych broni jest po prostu większa powtarzalność niż ta, którą ma twój przeciwnik. Musisz dążyć do wymian, gdzie jesteś bardziej niezawodny (masz większą powtarzalność uderzeń) niż twój przeciwnik a unikać takich, przy których zawodzisz.
  23. Jeden z najlepszych serwów to tzw. pusty serw, który wygląda jakby miał dużą rotację.
  24. Nie chodzi o to, żeby jak najszybciej uderzać piłeczkę. Różnicuj prędkość swoich uderzeń, a sprawisz że przeciwnik straci swój rytm. Bardziej niż uderzać 3 piłki mocno i z tą samą dużą prędkością, przeciwko której przeciwnik może wpaść w rytm, uderz jedną lub dwie piłki mocno i kiedy przeciwnik oczekuje trzeciej piłki takiej samej, uderz ją troszeczkę łagodniej i oglądaj jak przeciwnik jest zmieszany…
  25. Wzorów kombinacji zagrań jest tysiące. Stwórz swoje własne, doskonal je i nawet zapisz w zeszycie, żeby zapamiętać. Niech się staną twoimi pewnymi punktami w kluczowych momentach meczu.
  26. Zbyt często gracze myślą tylko o tym, co sami chcą zrobić i zapominają o zmuszaniu przeciwnika do tego, czego on nie chce zrobić.
  27. Nie jest zbyt dobrym pomysłem by być w ruchu/ wracać do pozycji, w momencie, gdy przeciwnik uderza piłeczkę. Lepiej jest być już w nie najlepszej pozycji niż w ruchu, gdy przeciwnik odbija piłeczkę.
  28. Staraj się zmuszać przeciwnika do przemieszczania się bardziej do i od stołu, niż z prawej do lewej (na boki).
  29. Gdzie większość zawodników najlepiej blokuje? Na bakhandzie. Gdzie większość zawodników najczęściej atakuje? Do backhandu. To trochę nie ma sensu… ;-). Do przemyślenia.
  30. Naucz się kontrolować głębokość swoich serwów i upewnij się, że są albo krótkie, albo bardzo głębokie.
  31. Wielu graczy pracuje nad zestawem tylko kilku, ale skutecznych serwów i im to wystarcza. Generalnie lepiej jest pracować nad jednym lub dwoma ruchami przy serwie po to, by opracować wiele rodzajów serwów przy tym samym ruchu, różnicując przy tym rotację, szybkość, miejsce upadku piłeczki, czy szybkość.
  32. Najczęściej najlepszym sposobem na zróżnicowanie serwu backhandowego jest użycie tego samego ruchu, ale zaserwowanie serwu „pustego” (bez żadnej rotacji), co prowadzi do odegrania piłeczki w górę.
  33. Serwuj tak nisko, jak to tylko możliwe. Używaj serów bez-rotacji wyglądających, jakbyś serwował ciężką rotację.
  34. Główną zasadą, jaką musisz pamiętać jest to, że przeciwnicy mają więcej problemów przy odbiorze serwów z rotacją odchodzącą od nich, niż z rotacją w ich kierunku.
  35. Zaserwuj szybki serw, ale uderz piłeczkę lekko z rotacją dolną. Po dwóch odbiciach, ten lekki backspin stanie się no-spin. Większość graczy źle odczyta rotację: są przyzwyczajeni do szybkich serwów z rotacją górną, więc odbiją piłeczkę z lekko zamkniętą rakietą – i piłeczka pójdzie w siatkę. Jeśli spróbują użyć top-spinu, również źle odczytają ilość rotacji, i piłeczka pójdzie w siatkę.
  36. Serwy: jedna z najstarszych i najskuteczniejszych kombinacji w tenisie stołowym, to: krótki serwis do forehandu i długi, wychodzący poza boczną krawędź stołu serwis do backhandu.
  37. Pamiętaj, że o ile serwy z mocną rotacją są ważne, o tyle mniej rotacyjne serwy, które zostaną źle przeczytane, są bardziej przydatne niż te z dużą rotacją, odczytaną prawidłowo.
  38. Często lepiej jest najpierw zagrać do silniejszej strony przeciwnika, żeby potem wrócić do słabszej.
  39. Serwuj z zamysłem: zbyt wielu graczy po prostu bierze piłeczkę i serwuje. Zawsze serwuj mając w głowie plan na to, jak zagrasz po odbiorze twojego serwu przez przeciwnika.
  40. Czasem przy serwie uderz piłeczkę częścią rakiety zaraz przy rączce i zaserwuj no-spin. Jeśli twój przeciwnik pomyśli, że jest więcej rotacji na piłeczce niż w rzeczywistości, jego odbiór będzie łatwy dla twojego ataku.
  41. Serwuj szybki no-spin na łokieć przeciwnika. Nie zapominaj o szybkim serwie w forehand przeciwnika od czasu do czasu.
  42. Serwuj nisko: zbyt wielu graczy pozwala piłeczce odbić się więc wysoko, dając przeciwnikowi łatwy atak. Niski serw jest nie tylko trudniejszy do ataku, ale też zmusza przeciwnika do podniesienia piłeczki, co może prowadzić do błędu. Żeby zaserwować nisko, uderz piłeczkę tak nisko jak to możliwe nad stołem.
  43. Są trzy kierunki, gdzie powinieneś serwować: szeroko do forehandu, szeroko do backhandu i na łokieć przeciwnika (środek).
  44. Serwuj głównie do słabszej strony przeciwnika, ale jeśli udaje mu się to obejść (zwykle po to, by zagrać forehandem po stronie backhandowej), postaraj się od czasu do czasu zaserwować szybki i głęboki serw w drugim kierunku.
  45. Jaki jest twój cel, kiedy odbierasz serwis? To jest podstawowe pytanie, które musisz sobie zadać, kiedy rozpatrujesz taktykę odbioru.
  46. Odbiór serwu powinien być instynktowny. Nie masz zbyt dużo czasu na odbiór serwu, nawet powolnego, gdyż musisz rozpoznać rotację, szybkość, kierunek oraz głębokość oraz szybko zadecydować, jak skutecznie odpowiedzieć na dany serw. Tylko trening pomoże ci rozwinąć tą cechę.
  47. Odbiór serwu: ignoruj cały ruch rakietki poza momentem kontaktu z piłeczką. Bez względu na to, jak porusza się rakieta, nie produkuje ona rotacji, jeśli nie jest w kontakcie z piłeczką.
  48. Przeciwko 95% długich serwów: atakuj. Wyrób w sobie automatyczny odruch ataku długich serwów. Przeciwko krótkim serwom powinieneś skupić się na kontroli, zróżnicowaniu umiejscowienia piłeczki itd. używając różnych zagrań w tym celu.
  49. Atakuj długie serwy. Jeśli z początku się pomylisz (a na pewno tak będzie), wtedy tym bardziej atakuj, by nauczyć się robić to skutecznie. Im więcej będziesz to trenował, tym będziesz lepszy i twój poziom wzrośnie. To przykład rozwoju strategicznego.
  50. Możesz atakować lekko i rotacyjnie, jeśli tylko twoje zagrania lądują głęboko po stronie przeciwnika. Atakuj długie serwy zawsze do trzech miejsc, w które powinieneś atakować: szeroko na boki oraz na łokieć.
  51. Jeśli będziesz zbyt agresywny podczas odbioru danego serwu – możesz go więcej nie zobaczyć. Lepiej więc na początku odpuścić i skupić się na kontroli, by nie przestraszyć przeciwnika od serwowania serwu, który ci pasuje…
  52. Zagrania do forehandu czy backhandu są przeważnie łatwo odgrywane przez przeciwnika. Tam, gdzie powinieneś zagrywać piłeczkę, to szeroki forehand lub szeroki backhand albo mocno na łokieć.
  53. Ukrywaj kierunek zagrań, np. pokazuj, że chcesz zagrać po przekątnej, a zagraj po prostej.
  54. Głębokość zagrań jest nie do przecenienia. Nawet słaby topspin, który ląduje głęboko po stronie przeciwnika, może być efektywny, jeśli dobrze umiejscowiony.
  55. Różnicowanie zagrań jest równie istotne. Jeśli przeciwnik wie, co zagrasz, wtedy wszystko jest dla niego bardzo proste.
  56. Nawet jeśli będziesz używał topspinu do wszystkich długich serwów, różnicuj miejsce upadku piłki, głębokość, szybkość oraz rotację.
  57. Żeby kontrolować rotację, najważniejsza jest umiejętność ustawienia odpowiedniego kąta rakiety. Jedynym nauczycielem jest tutaj doświadczenie, dlatego odbiór serwu jest najtrudniejszą umiejętnością w tenisie stołowym.
  58. Najważniejszą rzeczą przy odbiorze krótkich serwów jest różnicowanie swoich zagrań. Efektywny odbiór sprawia, że przebieg gry jest taki, jaki ty chcesz. Szukaj takich zagrań, by zmylić przeciwnika.
  59. Jeśli przebijasz piłeczkę długo, upewnij się, że przebicie jest szybkie i nieczytelne dla przeciwnika, niskie, głębokie z umiejscowieniem piłeczki, które możesz zmienić w ostatnim momencie.
  60. Przeciwko krótkiemu serwowi, najlepszą bronią jest odegranie nisko, króciutko za siatkę. Polecane jest jednak jak najczęstsze zagranie „flipem” przeciwko krókim serwom o rotacji górnej i bocznej.
  61. Żeby odegrać krótko za siatkę, powinieneś uderzyć piłeczkę zaraz po jej odbiciu od stołu, miękko z wyczuciem i zagrać tak nisko, jak to możliwe.
  62. Jeśli jest jakiś serw, który ci pasuje, który z łatwością atakujesz: nie zdradź się zbyt wcześnie w meczu lub już nie zobaczysz więcej tego serwu.
  63. Ramiona zazwyczaj zdradzają kierunek, gdzie gracz chce zagrać forehandem.
  64. Kiedy na początku uczysz się zagrania forehandem, zwyczajne, dobre technicznie zagrania są ok. Ale kiedy stajesz się bardziej zaawansowanym zawodnikiem, już nie wystarcza. Musisz nauczyć się ukrywać do ostatniej chwili kierunek swojego zagrania czy rotację. Np. ze strony forehandowej, ustaw ramiona tak, jakbyś chciał zagrać po prostej, po czym w ostatniej sekundzie zwróć się ku przekątnej i tam zagraj piłeczkę.
  65. Czasami „silniejsza” strona jest tylko silniejszą w momencie, gdy piłka jest dobra do ataku. Ale jeśli ty zaatakujesz taką „silniejszą” stronę przeciwnika, czasami ta strona zamienia się w słabszą stronę. Np. wielu graczy ma silny atak forehandowy i dobry blok backhandem, ale nie są zbyt dobrzy, gdy atakujesz ich forehand, gdzie ich obrona/blok może nie być tak dobry.
  66. Kiedy gracz atakuje swoim backhandem stronę backhandową przeciwnika, prawdopodobnie wybrał najgorsze miejsce dla swojego ataku. Backhand przeciwnika jest praktycznie jedynym, jaki jest w stanie sprostać szybkiemu atakowi. Zamiast iść w backhand, spróbuj zaatakować swoim szybkim backhandem wolniejszy forehand lub „łokieć” przeciwnika.
  67. Zmylenie (kierunku zagrania). Jest wielką przewagą, jeśli możesz mierzyć w jedną stronę, a uderzyć piłkę w inną, zmylając tym samym przeciwnika. Pamiętaj, że cel taktyki to totalnie zmieszać przeciwnika.
  68. Backhand: przy prawidlowym ustawieniu powinieneś być zwrócony twarzą w kierunku swojego uderzenia.
  69. Ogromną siłą niektórych graczy jest umiejętność zmiany tempa, wybijając tym samym swoich przeciwników z rytmu. Jeśli rzadko zmieniasz rytm, pomagasz tym samym swojemu przeciwnikowi złapać rytm.
  70. Upewnij się, że twoje lżejsze zagranie pójdzie tam, gdzie przeciwnik ma największe problemy z lekkimi zagraniami, wolniejszymi piłkami. Postaraj się nie zdradzać za wcześnie kierunku i siły swoich zagrań: zacznij ruch tak, jakbyś chciał uderzyć mocno, a potem zwolnij i wypuść lekką, powolną piłkę.
  71. Jeśli nie potrafisz utrzymać piłeczki grając w tempie przeciwnika, naucz się wykorzystywać jego tempo do swojego celu.
  72. Jeśli twój przeciwnik zagra piłkę bardzo mocno, nie potrzebujesz nadawać swojej własnej prędkości, po prostu przyłóż rakietkę i pozwól się odbić piłeczce. Możesz to zrobić poprzez zwyczajny blok od razu po odbiciu się piłeczki od stołu, lub przez contra-uderzenie piłeczki, kiedy znajduje się ona w najwyższym punkcie, lub poprzez zrobienie pół kroku w tył).
  73. Dzięki temu, że nie musisz nadawać prędkości, możesz skrócić swój ruch przy uderzeniu piłeczki i po prostu utrzymywać piłeczkę na stole i tym sposobem pokonać szybkiego, ale sfrustrowanego przeciwnika. Upewnij się, że piłka spada w różnych częściach stołu i utrzymuj ją głęboko!
  74. Granie na „łokieć”. Punkt na łokieć przeciwnika jest najczęstszym miejscem, gdzie topowi zawodnicy celują podczas gry. Jest to najtrudniejszy punkt, żeby silnie odpowiedzieć.
  75. Jest ważne, abyś rozwinął jakąś swoją siłę, która pozwoli ci wygrywać wymiany uderzeń, kiedy już do nich dojdzie. Ta siła, to nie musi być jedno perfekcyjne uderzenie, które przynosi ci punkt. Tym niemniej, pracuj nad takim. Jeśli nie będziesz umiał skończyć którejś z kolei akcji w sprzyjających okolicznościach, masz duże problemy.
  76. Jest bardzo ważne, by mieć odpowiednie buty do gry, które pozwolą ci się poruszać po wszystkich powierzchniach, i nauczyć się przesuwać swoją wagę na przednią nogę/wewnętrzną jej część. To pozwoli nie tylko na szybsze przemieszczanie się, ale również koncentruje twoją wagę na mniejszej płaszczyźnie dając ci większą manewrowość.
  77. Grający uchwytem europejskim są generalnie mocni po obu rogach stołu, ale słabsi po środku. Zbyt często gramy przeciwko takim graczom w rogi stołu , a powinniśmy grać „na łokieć”, co jest punktem przejściowym pomiędzy forehandem i backhandem i tam właśnie zawodnicy mają najwięcej problemów (oczywiście im szerzej do rogów zagrasz, tym więcej będą również mieć problemów, bo muszą się więcej ruszyć).
  78. Granie podcięciem tak naprawdę nie jest stylem, ale niektórzy gracze naprawdę dużo podcinają. Nawet jeśli podcinasz bardzo rzadko, chcesz, by było to efektywne. Często gracze podcinają tylko żeby utrzymać piłkę w grze. Podcinaj mając jakiś cel i myśl nad miejscem upadku piłki!
  79. Miejsce upadku piłki: wielu graczy nie przykłada uwagi do tego, po prostu przebijają piłeczkę i dają w ten sposób swojemu rywalowi szansę na jego najlepsze uderzenie. Podcięta piłeczka, która ląduje niezbyt głęboko na backhandzie jest relatywnie łatwa do przebicia, czy to forehandem czy backhandem.
  80. Podcięta piłeczka, która spada tuż na rogu stołu, uciekając na zewnątrz to już zupełnie inna historia – trzeba mieć naprawdę dobrą pracę nóg, by zagrać taką piłeczkę forehandem i jeśli twój przeciwnik zdoła to zrobić, to jest już w nienajlepszej pozycji do dalszej gry.
  81. Inną opcją jest podcięcie do szerokiego forehandu. Jeśli twoja rakieta celuje do backandu przecinika do ostatniego momentu i wtedy zmieniasz i szybko podcinasz piłeczkę w szeroki forehand przeciwnika, będzie on miał bardzo mało czasu na właściwą reakcję. Nawet jeśli zdoła on zaatakować taką piłkę, możesz po prostu wykonać blok do jego backhandu zmuszając go do wykonania ruchu i gry jego słabszą stroną.
  82. Zamiast uderzenia podcięciem z powodu tego co ty potrafisz bądź nie zagrać, spróbuj podcinać więcej bazując na tym, co twój przeciwnik potrafi bądź nie. Na przykład: jeśli twój przeciwnik ma doskonały atak przeciwko podcięciu, powinieneś atakować pierwszy, kiedy tylko jest to możliwe. Gra podcięciem po prostu jest na korzyść przeciwnika. Z drugiej strony, jeśli twój przeciwnik nie potrafi dobrze zaatakować podciętej piłeczki, dlaczego masz atakować wszystkie piłki i samemu popełniać błędy? Zamiast tego: podcinaj i sam wybieraj piłeczki, które zaatakować.
  83. Nie graj podcięciem, bo musisz. Graj wtedy, gdy taktycznie stwierdziłeś taką potrzebę. To znaczy, że powinieneś nauczyć się atakować każdą możliwą piłeczkę i wtedy wybierać: zaatakować czy podcinać. Trenuj również swoją własną obronę (i kontra-topspin) przeciwko topspinowi przeciwnika.
  84. Biorąc wszystko pod uwagę, rekomenduję atakowanie kiedy tylko możliwe, szczególnie w czasie treningów.
  85. Zazwyczaj gracz, który próbuje pierwszy zaatakować w czasie treningów i w czasie turniejów, staje się silniejszym graczem niż ten, który częściej podcina i przez to nie rozwija mocnego ataku. Jednak jeśli jeszcze ten pierwszy gracz uczy się efektywnego zagrania podcięciem – staje się najgroźniejszym przeciwnikiem – ale tylko wtedy, gdy uczy się, by zagrać podcięciem ze względów taktycznych, nie dlatego, że musi.
  86. Jakie jest 6 rzeczy (JAK trzeba wykonac podcięcie), którymi kierują się czołowi gracze, kiedy wykonują głębokie podcięcia: 1. Szybko, 2. Mocna lub zróżnicowana rotacja, 3. Nisko, 4. Głęboko, 5. Mocno na boki, 6. Ukrycie (do ostatniego momentu) miejsca zagrania piłeczki.
  87. Kilka uwag na ten temat. „Mocno na boki” nie znaczy, że nigdy nie masz grać podciętej piłeczki na środek stołu – niektórzy gracze mają problemy z tym, bo muszą zdecydowac, czy zagrac backhandem czy forehandem, plus muszą zmienić pozycję, zeby to zrobic – ale większość podcięć powinna byc kierowana do rogów stołu, lub wręcz piłeczka powinna po odbiciu wychodzic poza krawędź boczną stołu. To sprawia, że ataki forehandem są bardzo trudne (kiedy zagrasz właśnie tak szeroko podcięciem do backhandu), a ataki wzdłuż linii po prostej są duzo bardziej ryzykowne, tak więc często łatwo jest przewidzieć, że atak będzie po przekątnej.
  88. Kolejnym sposobem zakłopotania przeciwnika jest zagranie podcięciem z rotacja boczną, szczególnie backhandem.
  89. Mocno rotacyjne podcięcie jest zazwyczaj bardziej efektywne, niz takie ze słabą rotacją. Jednak jeśli głównie podcinasz z mocna rotacją dolną, wtedy zagranie od czasu do czasu podcięcia z lekką rotacją często wywoła zmieszanie i błąd u przeciwnika.
  90. Najlepszym sposobem, żeby zmieniać rotację, jest poprzez „timing” ruchu nadgarstka. Kiedy podcinasz z dużą rotacją, używasz mocno nagarstka, żeby nadac rotację piłeczce. Jeśli zamiast tego uderzysz pileczkę – i dopiero wtedy wykonasz mocny ruch nadgarstkiem, żeby zmylic przeciwnika – będzie to wyglądało na mocne podcięcie, gdzie w rzeczywistości rotacji na piłeczce będzie mało. Będzie to zagranie „mocno bez-rotacyjne podcięcie”.
  91. W czasie, kiedy rozwijasz „czucie piłeczki”, eksperymentuj z wprowadzaniem w ostatniej chwili zmiany kierunku zagrania. Naucz się zagrywać piłeczke krótko do lewej, prawej lub na środek. Jeśli rozwiniesz dobrze umiejętność krótkiego podcięcia i manewrowania krótko przy siateczce, zdobędziesz cenną broń w zmylaniu przeciwników.
  92. Trick, żeby pokonać graczy, którzy dobrze podcinają. Niektórzy gracze mają bardzo dokładne podcięcia i będą posyłać podciete piłeczki głęboko do twojego backhandu cały czas do momentu, kiedy zobaczą, ze zmieniasz pozycje, żeby zagrać forehandem. Właśnie wtedy zagrywaja głęboko do forehandu i łapią cię bezbronnego. Tak więc oto trick by ich pokonać: serwujesz podcięciem do strony backandowej przeciwnika. Wtedy zrób krok w lewo swoją lewą nogą (dla praworęcznych). Kiedy przeciwnik ma właśnie zagrac podcięciem, wróc do wyjściowej pozycji. Będziesz zdumiony ile podcięć otrzymasz wtedy do strony forehandowej, gdzie właśnie czekasz na piłeczkę. Jest to spowodowane tym, że przeciwnik zauważył twój „fałszywy krok” i zmienił kierunek zagrania – ale ty byłeś o krok przed nim. Używam tego tricku od wielu lat.
  93. Najważniejszymi pytaniami grających top-spinem są: czy zagrać top-spin forehandem czy backhandem, umiejscowienie, głębokość, jak szybko, jak rotacyjnie? Z tych wszystkich pytan, odpowiedz na „głębokość” jest najważniejsza. Jeśli zagrasz głęboko, uda ci się wygrac wymianę z większością graczy nawet jeśli twój top-spin będzie mało rotacyjny i wolny.
  94. Kiedy jesteś juz na poziomie średnio-zaawansowanym, ucząc się kontroli głębokości zagrań, zwróc szczególną uwagę na naukę top-spina, który ląduje głęboko (przy krawędzi stołu) po stronie przeciwnika.
  95. Zagrywaj piłeczkę w 3 miejsca: szeroko w oba rogi/brzegi stołu i „na łokieć” przeciwnika. W przeciwnym razie: dlaczego mu ułatwiać zadanie?
  96. Jeśli przeciwnik jest silny w środku stołu, wtedy prawdopodobnie jest słabszy przynajmniej po jednej stronie, lub po obu. Znajdź słabość przeciwnika i tam zagrywaj najczęściej.
  97. Jeśli zagrywasz top-spinem do rogu stołu, przeciwnik może odbic blokiem pod dużym kątem. Jeśli grasz do środka stołu, pozbawiasz go tej możliwości – nie może on zagrać szeroko (jest to niezmiernie trudne).
  98. Kolejną rzeczą, warta wzięcia pod uwagę, jest różnicowanie gry. Większość graczy szybko wejdzie w rytm przeciwko twoim top-spinom, jeśli zawsze zagrywasz je tak samo. Naucz się grać top-spina na różnych szybkościach: szybko, średnio-szybko i wolno. Wolny, ale głęboki top-spin jest zaskakująco trudny dla efektywnego bloku, szczególnie jeśli zagrasz go do backhandu, gdzie przeciwnikowi moze przeszkadzac jego własne ciało („granie na ciało”). W praktyce wolne top-spiny są albo mocno atakowane (odruchowo, ale sporadycznie) albo słabo blokowane, często posyłając piłeczkę poza stół.
  99. Jeśli jesteś graczem top-spinowym i chcesz byćczołowym graczem, naucz się grać kontra-top-spin. Jest to standardowe uderzenie na wyższych poziomach i dosyć często również główne uderzenie w czasie gier na poziom światowym.
  100. „Oszukany” top-spin, jest to top-spin który wygląda jakby miał bardzo dużo rotacji, ale w rzeczywistości tak nie jest. Wykonuje się go prawie tak samo, jak każdy inny top-spin z wyjątkiem tego, że nagrastek jest zablokowany, nie ma naturalnego przyspieszenia piłeczki z ruchu nadgarska, tak więc nie ma tego jakby „uderzenia batem” piłeczki i dodania rotacji do top-spina. Poprzez wykonanie pełnego ruchu, wygląda to jakbyś wykonał normalny top-spin, jednak piłka wylatuje realtywnie pusta, co wywołuje zmylenie przeciwnika.
  101. Przeciwko graczom top-spinowym niezmiernie ważny jest krótki serwis.
  102. Podczas wymiany top-spinowej utrzymuj piłeczkę głęboko – twój przeciwnik będzie miał duże problemy, aby wykonać swój jeden zwycięski top-spin.
  103. Gracz top-spinowy, który gra to zagranie tylko jedną stroną (np. forehandem), będzie się tak przemieszczał, by ciągle móc używać swojego forehandu. Nie rób częstego błedu i nie zagrywaj ciągle do jego backhandu. Często najsilniejszym uderzeniem takiego forehandowego gracza top-spinowego jest zagranie top-spinu forehandem z jego strony backhandowej. Zamiast grac ciągle do backhandu, zagraj najpierw szeroko do forehandu i wtedy wróć do backhandu. Najprawdopodobniej będzie on musiał wtedy odbić drugą piłeczkę swoim słabszym backhandem. Wtedy zaatakuj.
  104. Jeśli twój przeciwnik, który jest graczem top-spinowym wydaje się trochę wolny na nogach, zagrywaj szeroko do jego backhandu. Będzie on musiał wtedy albo użyć swojego słabszego backandu, albo przemieścić się szybko, aby użyć forehandu – jeśli tak zrobi, szybki blok do szerokiego forehandu często da ci punkt, bądź łatwą piłkę do skończenia. A nawet jeśli nie, to ponowny szybki blok, tym razem do backhandu spowoduje, że przeciwnik będzie musiał odbić piłeczkę swoim słabszym backhandem w dodatku będąc w ruchu – to nie jest łatwe uderzenie.
  105. Nie ma niczego, co gracz top-spinowy/atakujący nienawidzi bardziej, niż atakowanie przez jego przeciwnika jego własnych top-spinów.
  106. Największą słabością blokującego jest jego własna szybkość. Żeby zagrac piłeczkę tak szybko, musi on stać tuż przy krawędzi stołu. Ma bardzo mało czasu, by zdecydować, jakiego rodzaju uderzenie wykonać. Jeśli więc zagrasz nawet słabsze uderzenie, on często po prostu będzie starał się je zablokować. Wykorzystaj to.
  107. Zawodnik grający blokiem (podobnie jak uderzający), nie ma zazwyczaj dobrego top-spinu – szczególnie wtedy, gdy ma okładzinę z czopami na zewnątrz. Tak więc jest bardzo wrażliwy na długie serwy. Testuj go i znajdź który serw sprawia mu najwięcej problemów. Szczególnie efektywne są szybkie, puste serwy w środek i szeroko do backhandu i szybkie, mocne do backhandu.
  108. Eksperymentuj z długimi serwami do forehandu, które niektórzy blokujący potrafią dobrze atakować, podczas gdy inni mają z nimi duże problemy.
  109. Krótki serw jest najlepszy, jednak w przypadku przeciwnika blokującego: może on oddać ci piłeczkę pod dużym kątem, tak więc głównie serwuj długie serwy – jeśli przeciwnik nie potrafi ich skutecznie atakować.
  110. Grając przeciwko blokującemu/obrońcy: możesz używac głównie forehandu, ale graj top-spin wolny i głęboki. Poprzez granie wolnego top-spina, dajesz sobie czas, aby wrócić do pozycji, a poprzez granie głęboko powstrzymujesz przecwinika przed zbyt szybkim kontaktem z piłeczką, przez co nie może cię zaskoczyć. Kluczem jest tutaj praca nóg, zachowanie balansu ciała tak, by zdążyć pokryć szeroki forehand, a potem juz tempo twojego własnego uderzenia może dać ci czas, żeby przygotowac się na następne.
  111. Obrońca jest najsłabszy na środku stołu i tam właśnie powinieneś głównie umiejscawiać swoje ataki.
  112. Po tym, jak obrońca zagrał swoje podcięcie z silnego top-spina przeciwnika, prawdopodobnie będzie grał to samo zagranie cały czas. Obrońca może dostosować się do wszystkiego, jeśli tylko jest w stanie to zobaczyć wystarczająco wcześniej. To, co sprawia obrońcy najwięcej problemów, to zmiana. Zmiana rotacji, prędkości, kierunku bądź głębokości zagrania może spowodować, że jego reakcja będzie spóźniona, co spowoduje błąd, czy bardzo słaby odbiór top-spina.
  113. Obrońca jest najsilniejszy po obu stronach (na bokach), chyba że zmusisz go do ruchu poprzez zagrywanie głęboko na boki lub potrafisz zmyslić go w ten sposób, że obrońca pójdzie w złym kierunku. Obrońca jest najsłabszy na środku, gdzie musi nie tylko zdecydować czy użyć podcięcia forehandem, czy backhandem, ale musi również zmienić swoje ustawienie tak, by ciało nie przeszkodziło mu wykonać prawidłowo to uderzenie. Bardziej niz cokolwiek innego, powinieneś karać obrońcę poprzez ciągłe i ciągłe granie w jego środek (na ciało).
  114. Grając przeciwko obrońcy nie atakuj mocno na boki za bardzo – skup się na jego słabym środku. Naciskaj na niego tak, jak tylko to możliwe a prędzej czy później popełni on błąd.
  115. Obrońcy są bardzo dobrzy w zbijaniu wysokiej, pustej i krótkiej (tuż za siatką) piłki (tzw. skrót) – nawet będąc w biegu. Jeśli więc nie jesteś pewien rotacji, po prostu uzyj zwykłego podcięcia lub lekkiego ataku. Jeśli jesteś pewny rotacji, a obrońca jest daleko od stołu, wtedy jak najbardziej użyj skrótu.
  116. Kiedy grasz przeciwko obrońcy, musisz mieć plan. Np. graj tak, by zmusić obrońcę do podejścia blisko stołu, a następnie grasz mocno w środek.
  117. Obrońca (kiedy używa długich czopów) może oddać tylko taką rotację, jaką mu dajesz z uwagi na działanie długich czopów, tak więc jeśli grasz lekkim top-spinem, piłka wracająca od obrońcy nie jest szczególnie trudna do ponownego ataku.
  118. Możesz też zmusic obrońcę do odejścia dalej od stołu, a wtedy atakować relatywnie lekkim top-spinem raz za razem w ta stronę, gdzie obrońca używa długich czopów, ale nie z pełną rotacją.
  119. Możesz zmieniać czasami swoją rotację, czasami używać „pustego” (bez rotacji) top-spinu, a czasami z dużą ilością rotacji. Musisz być jednak świadomy, że te piłki wrócą do ciebie i musisz różnicowac swoje kolejne zagrania potem. Np. jeśli zagrasz ciężkim top-spinem, oczekuj piłki z ciężką rotacją dolną, tak więc muisz oalbo podnieść piłeczkę bardziej przy następnym uderzeniu, albo przebić podcięciem i zacząć kombinację od początku. Nie wpadaj w pułapkę uderzania top-spinem mocniej i mocniej – obrońca to uwielbia i to co od niego dostaniesz za każdym razem, to bardzo cięta piłeczka, która może być trudna do zagrania top-spinem za każdym razem, regularnie.
  120. Poprzez granie top-spinem przez cały czas do okładziny z długimi czopami (ale nie z pełną rotacją), możesz zbudowac rytm, z którym obrońca będzie miał problemy, żeby go złamać. Postaraj się zejść w dół na nogach do poziomu, gdzie twoje oczy są prawie na wysokości piłeczki. To pomoże ci uzyskać powtarzalność poprzez łatwiejsze podniesienie piłeczki i przybliży oczy do piłeczki, dzięki czemu będziesz ją widział lepiej.
  121. Inną taktyka gry przeciwko obrońcy jest wybieranie piłek do uderzeń. Celem jest tutaj wybranie odpowiednich piłek do ataku, i jeśli piłeczkę oceniasz jako nieodpowiednią, to ją przebijasz (z lekkim podcięciem) tak długo, aż obrońca zagra sprzyjającą piłeczkę. Rzadko uderzasz top-spinem dwie piłeczki pod rząd. Zamiast tego grasz schematem: przebijasz kilka piłek, atakujesz, przebijasz kilka piłek, atakujesz itd. Dopóki otrzymujesz piłkę, którą możesz uderzyć mocniej i zakończyc wymianę, badź opóki obrońca się nie pomyli. Większość ataków powinna byc kierowana do najsłabszej strony przeciwnika, zazwyczaj w środek, czasami do forehandu.
  122. Musisz zmieniać swoje uderzenia, żeby znaleźć piłeczkę odpowiednią do ataku. Np. szybkie, zaraz-po-odbiciu-piłeczki-od-stołu przebicie podcięciem w stronę długich czopów obrońcy często powoduje jego słabe odegranie, a każde przebicie długimi czopami ma mało rotacji, które byc może będzie ci łatwiej zaatakować.
  123. Kiedy wykonujesz uderzenie lobem (bronisz się), najważniejszą rzeczą jest utrzymanie piłeczki głęboko po stronie przeciwnika.
  124. Generalnie są dwie drogi, żeby zbić piłeczkę zagraną lobem. 1. Uderzasz piłeczkę zaraz po odbiciu od stołu – najbardziej efektywne, jeśli trafisz, najmniej efektywne jeśli chybisz. 2. Możesz też poczekać na piłeczkę i uderzyć ją później, kiedy będzie na wysokości głowy.
  125. Możesz dodatkowo sprawić, że to uderzenie będzie bardziej efektywne poprzez dodanie rotacji bocznej (z prawej-do lewej), tak, żeby piłka odskoczyła w prawo (dla praworęcznych).
  126. Bez względu na to, jak będziesz atakował piłkę zagraną lobem, pamiętaj o jednej fundamentalnej zasadzie: uderzaj głównie do backhandu i środka (nie do forehandu!).
  127. Nigdy nie atakuj środkowego-forehandu lub środkowego-backhandu – są to dwa najłatwiejsze uderzenia dla kogoś, kto się broni.
  128. Zamiast tego, skup się na szerokim backhandzie i środku („na łokieć”), oraz na szerokim forehandzie, kiedy zauważysz że zagranie tam da ci punkt w pewnym momencie, bądź jeśli uważasz, że przeciwnik jest słaby po tej stronie.      
  129. Skup się na atakowaniu środku troszeczkę przesuniętego w stronę backhandu – to zmusi przeciwnika do nienaturalnego cofnięcia ciała w backhand. Często jest to dobre umiejscowienie swojego kończącego uderzenia.
  130. Zmieniaj tempo: zaatakuj kolejną piłeczkę lżej niż poprzednią; bądź po prostu wykonaj blok.
  131. Obrońca jest tak powtarzalny i stabilny w obronie twoich mocnych uderzeń tylko dlatego, że oczekuje ich, więc ustawia się odpowiednio wcześniej tak, by mieć właściwą pozycję do odgrywania silnych ataków. Zmień tempo i oszukasz go, nie będzie mógł wcześniej zająć właściwej pozycji.
  132. Bardzo dobrym uderzeniem kończącym jest zbicie odpowiedniej piłeczki w stronę backhandową obrońcy, dodając przy tym rotację boczną jeszcze bardziej wyrzucającą piłeczkę w bok. Bardzo trudno odegrać tak zagraną piłkę.
  133. Przeciwko graczom z gładkimi, szybkimi okładzinami najważniejsze jest utrzymywanie piłeczki głęboko na stole w czasie wymian.
  134. Jeśli zablokujesz pilkę topspinową swoją okładziną gładką, piłeczka po odbiciu będzie miała lekką rotację top-spinową. Ten sam blok przy użyciu długich czopów nada piłeczce rotację wsteczną. Nawet jeśli zagrasz top-spin używając okładziny z długimi czopami w odpowiedzi na top-spin przeciwnika, to pileczka po twoim odbiciu będzie miała albo rotację wsteczną, albo najwyżej będzie bez rotacji. Natomiast, jeśli zaatakujesz piłeczkę mającą rotację dolną (swoimi dlugimi czopami), to uzyskasz top-spin, dlatego, że piłeczka już obraca się w tym kierunku. Twój top-spin nie będzie miał jednak większej rotacji, niż ta, która włożył w piłeczkę przeciwnik wykonując podcięcie.
  135. Kiedy podetniesz piłeczkę top-spinową okładziną z długimi czopami, oddasz całą rotację, bądź jej część jako rotację wsteczną. Przeciwko bardzo rotacyjnemu top-spinowi oddasz całą rotację jako bardzo ciętą piłkę. Jednak przeciwko lekkiemu top-spinowi oddasz tylko lekko podciętą piłeczkę. A przeciwko podciętej piłeczce, grając długimi czopami zagrasz albo lekki topspin, albo najwyżej piłeczkę bez rotacji. (słabi gracze permanentnie uderzają wtedy taką piłeczkę poza stół, oczekując rotacji wstecznej na piłeczce)
  136. Zauważ, żeim dłuzsze i cieńsze są czopy, oraz im mniej rotacyjne, tym wiekszy efekt długich czopów. Brak podkładu, lub bardzo cienki podkład również wzmacnia ten efekt.
  137. W prostych słowach: okadziny gładkie nadają swoją rotację piłeczce. Okładzina anty-topspinowa głównie redukuje rotację, powodując zagranie „pustej” piłki. Natomiast długie czopy odwracają rotację – czyli robia coś, do czego wielu graczy nie jest przyzwyczajonych.
  138. Ilość rotacji, jaka do ciebie wraca od przeciwnika grającego długimi czopami zależy bardziej od twojego poprzedniego uderzenia, niz od sposobu uderzenia zawodnika grającego czopami. To sprawia, że gra przeciwko długim czopom jest najtrudniejsza.
  139. Jeśli zaserwujesz podciętą piłeczkę do strony, gdzie przeciwnik uzywa długich czopów, jako odpowiedź otrzymasz swoja własną rotację jako top-spin bądź najwyżej piłkę bez jakiejkolwiek rotacji.
  140. W grze przeciwko długim czopom nie chcesz nadawać piłeczce zbyt duzo rotacji – przecież zaraz dostajesz ją spowrotem jako rotacja wsteczna.
  141. Przeciwko pasywnemu graczowi z dlugimi czopami, zwłaszcza grającemu blokiem okładziną bez podkładu, który potrafi wszystko zablokować, graj jak najwięcej pustych piłek (bez rotacji). W ten sposob sam otrzymasz duzo „pustych” piłek (bez rotacji), które powinieneś być w stanie łatwo zaatakować, najlepiej zaraz po odbiciu. Utrzymuj piłke głęboko po stronie przeciwnika, to da ci czas na reakcję – nie pozwól jemu poganiać ciebie.
  142. W przypadku graczy, którzy mają jedną okładzinę długie czopy, a druga gładką – atakuj gładką okładzinę, jeśli czujesz się tam pewniej. A okladzinę z dlugimi czopami użyj przeciwko samemu graczowi poprzez wybranie KIEDY chcesz tam zagrać (przeważnie zagrywając tam bez rotacji), a kiedy zagrac do okładziny gładkiej (przeważnie staraj sie tam grać z rotacją).
  143. Gra przeciwko blokującemu: jako, że jest on przeważnie blisko stołu, jest bardzo wrażliwy na zmiany (w ostatnim momencie) kierunku zagrania. Tak więc udawaj, że zagrasz w jednym kierunku, a zagrywaj w drugim.
  144. Jeśli blokujący dobrze gra forehandem i backhandem, zazwyczaj jest słabszy na środku („gra na łokieć”) – zagrywaj wtedy właśnie tam.
  145. Cofnij się krok w tył i zagrywaj piłeczkę kontrolowanym top-spinem. Poprzez cofnięcie się, dajesz sobie czas na reakcję. Poprzez granie top-spinem, który nadaje piłeczce lot po łuku, powstrzymujesz gracza grającego długimi czopami od mozliwości ataku. Nie musisz grać mocnego top-spinu, wystarczy taki, który zmusi go do blokowania, ponieważ jest bardzo trudno grając długim czopem zaatakowac nawet lekki topspin.
  146. Turniej. Zrób sobie listę wskazówek dla siebie; np. mozesz napisać „utrzymuj sie nisko na nogach”, jeśli masz w zwyczaju zachowywać się odwrotnie. Albo wskazówka taktyczna, np. „serwuj krótko”. Powinieneś spoglądać na tą listę od czasu do czasu w czasie turnieju i dostosować swoją grę.
  147. Upewnij się, że zagrałeś mecz na punkty albo przynajmniej przećwiczyłem kilka meczowych zagrań przed graniem pierwszego meczu terniejowego – nie może byc tak, że pierwsze zagrania na punkty odbywasz w czasie meczu terniejowego!
  148. W dniu ternieju (i w jego przedzień) trenuj szczególnie serwis.
  149. Badania wykazały, że właściwie bardziej istotny jest dobry sen w ciągu kilku nocy przed aktywnością sportową, niż w czasie bezposrednio poprzedzającej tą aktywność nocy. Tym niemniej oba aspekty sa istotne.
  150. Zrób sobie małą medytację i mentalną wizualizację. Będziesz grał lepiej, jeśli dasz sobie trochę czasu przed meczem aby oczyścić umysł zrobić wizualizację swoich zagrań. Kilka minut takiego relaksu jest warte więcej niż taka sama ilość minut spędzonych na treningu przy stole.
  151. Taktyka nie polega na szukaniu skomplikowanej strategii, aby pokonać przeciwnika. Taktyka polega na „przesianiu” tych milionów taktyk i znalezieniu tej jednej, prostej, która działa/przynosi rezultaty. Pamiętaj o tym.
  152. W czasie wymiany gracz nie może włączyć „pauzy” i pomysleć o każdym kolejnym uderzeniu. Jedynym momentem, kiedy może to zrobić, to wtedy, kiedy serwuje. Dlatego wskazówki taktyczne powiązane z serwisem są najbardziej wartościowe, jeśli komuś doradzasz. Są one też najczęściej egzekwowane przez kogoś, kto je otrzymuje.
  153. Nigdy nie sugeruj się rankingiem przeciwnika. Jeśli przeciwnik jest wyżej w rankingu, może to być dla ciebie onieśmielające; jeśli jest niżej – wywiera na ciebie presję, że powinieneś wygrac ze „słabszym” przeciwnikiem.
  154. Jeśli będziesz grał „swoją grę”, pewnego dnia sie poprawisz. Jeśli nie będziesz grał swojej gry, będziesz po prostu grał cały czas w ten sam sposób, nie pozwalając twoim umiejętnościom zdobytym w czasie treningu na pokazanie się w czasie meczu.
  155. Musisz bardzo przykladac się do meczów przeciwko teoretycznie slabszym graczom. Staraj się wygrać 3-0 i nie eksperymentuj ze swoją grą, czy taktyką do czasu, kiedy prowadzisz 2-0 w setach.
  156. Przeciwko lepszym graczom musisz grać to, co najlepiej potrafisz przez caly czas. Nie musisz ciągle starać się mocno uderzać piłeczkę, ale nie możesz po prostu przerzucać piłeczkę nad siatką. Raczej zaatakuj pierwszy. Pamiętaj: lepsi gracze mają lepsza powtarzalność uderzeń niż ty. To znaczy, że im dłużej będzie trwać wymiana piłek, tym twoja szansa na jej wygranie maleje. Staraj się wygrywać swoje punkty szybko.
  157. Kiedy twój przeciwnik staje się nerwowy, przygotuj się na długi serw, ponieważ jest dużo trudniej zagrać krótki serw w czasie stresu.
  158. Trening nie uczyni cię lepszym graczem. Właściwy trening: tak.